Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2014

Venture: put at risk




Αφήστε αυτό που διαβάζετε και κοιτάξτε γύρω σας. Τι βλέπετε; Βρίσκεστε εκεί που θα θέλατε να είστε; Είναι όλα όπως τα θέλετε;
'Η μήπως, αν κοιτάξετε προσεκτικά τη ζωή σας, ή έστω τη μέρα σας, θα παραξενευτείτε με τις επιλογές που κάνατε και θα δυσκολευτείτε να αναγνωρίσετε τον εαυτό σας σε αυτές;

Κι αν ανακαλύψετε πως ισχύει το δεύτερο, τότε ποιος πήρε όλες αυτές τις αποφάσεις για λογαριασμό σας;

περιοδικό ABATON





6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

επιμύθιο
[κλίσε για χάρη μου το ρήμα Γυναίκα. θα υπακούσω κάθε του πτώση...] Ανωνυμος

A.Godot είπε...

Ποια αίσθηση λες να καταπιούμε πρώτη;

Ανώνυμος είπε...

[Εγώ σου έμεινα. Εγώ. Η παντοτινή, κατάδικη σου, λευκή σελίδα. Η επόμενη κατάλευκη σελίδα του βιβλίου της ζωής σου, μα κι όσες σελίδες κι αν γεμίσεις,
πάντα, σ’ εκείνες τις άγραφες θα ζεις]

A.Godot είπε...

Λευκή κόλλα, η βασιλικότερη των προκλήσεων..

Ανώνυμος είπε...

[τελικά πόσο κόκκινη
μπορούν να κάνουν την ηδονή σε μια λευκή κόλλα
αυτές οι γαμημένες οι κτητικές αντωνυμίες…Πόσα νήματα καταχωρίζουν μια ζωή στους σωστούς της χρόνους;Ρήμα: Πληρώνω! Ποιοι δεν φοβήθηκαν τελικά τις απαντήσεις των πτώσεων τούτων;
[Αντωνυμία: Όλοι μας...]

A.Godot είπε...

[Αόριστο άρθρο: Μια]
Κι όλο κλίνω όποιο κλιτο μέρος του λόγου μου χάρισες. Κι όλο κλείνω όποιο ακλιτο μου πήρες...
[Εδώ το μόνο που απέμεινε είναι ένα επιφώνημα... Βάλτο εσύ...]

Υποκλίνομαι!