That's it!

Ο ήλιος ανατέλλει
Η γη γυρίζει
Και εγώ αγαπάω

Τόσο απλά!

Κλαίω,

Κάθε μερα κλαίω.

Από την ημερα που επεστρεψα,

κλαίω κάθε μέρα.

Μου εχει στοιχίσει τελικά αυτή η αλλαγή.

Εξωτερικεύω τον πόνο μου,

έτσι μου είπε ο ψυχολόγος μου να λέω.

Εξωτερικέυω τον πόνο μου,

Κάποτε ντρεπόμουνα για αυτή την εξωτερίκευση.

Καποτε ντρεπόμουνα που ήμουν τόσο συναισθηματικός.

Ντρεπόμουνα γιατί είμαι άντρας και «οι άντρες δεν κλαίνε».

Μα εγώ συγκινόμουν από μικρός και έκλαιγα από μικρός,

Ή έστω ήθελα να κλάψω.

Αλλα οι άντρες δεν κλαίνε και εγώ έιμαι άντρας

Έτσι τα δάκρυα μου τά εκανα χολή τα έκανα τσιγάρο.

Έγινα άντρας και δεν έκλαιγα όπως όλοι οι άντρες άλλωστε

Γιατι οι άντρες δεν κλαίνε.

Και εγώ είμαι άντρας.

Άντρας με καρκίνο, άντρας με ψυχολογικά, άντρας με κατάθλιψη

Μα άντρας που δεν κλαίει γιατί οι άντρες δεν κλαίνε.

Ενηλικίωση

Αρχή Πρώτη:
Τα πράγματα συμβαίνουν.
Τα ουσιαστικά πράγματα, αυτά που πραγματικά έχουν σημασία συμβαίνουν και δεν μπορείς να τα ελέξεις οτι και να κάνεις. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να είσαι αληθινός και σε εγρήγορση.
Και το μόνο που μπορείς να ελέξεις είναι τα επιφανειακά.

Αρχή Δεύτερη:
Κοιτάω πάντα μέσα μου και όχι τους άλλους.
Σταματώ να παρατηρώ τους άλλους και παρατηρώ το μέσα μου. Εξάλλου όλος ο κόσμος είναι μέσα μας. Όλα τα πάθη, οι Ιστορίες, οι αμαρτίες και οι αλλαγές βρίσκονται μέσα μας.

Kareem's Father

Kareem's Father was the son of a hardworking Merchant in the Middle East. He was neither rich nor poor, he had only two camels and a dog but he was a good man with a good reputation among the merchants.

Kareem's father had an extraordinary feeling for his son's future. He was strongly feeling, almost knew that one day the King of Arabia would kill his son, Kareem.

 Kareem's father didn't just felt that his son would die but he had this weird feeling of knowing that his son will die. He knew that the fate of his son was to die from a royal sword.

"Were you ever so certain that something bad will happen?" he was constantly asking his customers. Did you ever feel that a member of your family will die?"

"Did you ever feel that the fate of a relative is to die young from a king's sword and you cannot stop it whatever you are willing to do?"  he continued asking in vain.

"Did you ever feel that you need to kill the king to save your son?" Did you?" he was almost crying one day to a group o Southern Merchants. And to his surprise one of them answered: "Yes I know what you are talking about the same happened to me!"

"Is your son alive?' Kareem's Father asked. "No, he died 5 years ago'. The man answered. 'A king's soldier killed him in a village's skirmish... But I know how to save your son!"

 (to be continued)

Πάμε άλλη μία:

You will become what you think about!

Having heard this, you may choose to think the same over and over again...

But you can never say again that you didn't know!

Η προβολή της Σκιάς

   

        Κάθε που την βλέπω άγγελο, είναι άγγελος

        Kάθε που την βλέπω δαίμονα...

Valentine my ass

Κάποια χρόνια πριν, αρκετά χρόνια πριν είναι η αλήθεια - τόσα χρόνια πριν που πραγματικά με ξαφνιάζει που το θυμάμαι ακόμα - είχα μια περίεργη γκόμενα που με έπαιρνε συνέχεια τηλέφωνο. Όχι δεν ήταν ενοχλητική απλά λίγο φλύαρη. Με έπαιρνε τηλέφωνο και μιλούσαμε για ώρες. Μ’αρεσε δεν λέω ήταν και αυτή πολύ αναλυτική και αρκετά ισχυρογνώμων, αλλά με κούραζε λίγο. Για εμένα αυτή η τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε ήταν αρκετά ικανοποιητική, σχεδόν υπέρ του δέοντος. Αν υπάρχει δέον σ’αυτή την περίπτωση. Όπως και να έχει εγώ όσο καιρό ήμασταν μαζί παίζει να την έπιασα συνολικά 2-3 φορές. Θυμάμαι πολύ γλαφυρά να μου λέει: «το δικό σου τηλέφωνο δεν μπορεί να καλέσει; Μόνο κλήσεις δέχεται;» Όντως λες και μόνο κλήσεις δεχόταν το τηλέφωνο μου από αυτήν, αφού ποτέ δεν έπαιρνα εγώ. Θυμάμαι τότε το βρήκα και λίγο αστείο το σχόλιο της, μάλιστα σκέφτηκα ότι κάπως έτσι εγώ χρησιμοποιούσα το κινητό μου: το είχα για να με καλούν παρά για να καλώ εγώ ο ίδιος… 

Κάποια χρόνια μετά, αρκετά χρόνια μετά είναι η αλήθεια – τόσα χρόνια μετά που πραγματικά με ξαφνιάζει που κάνω αυτή την σύνδεση – είχα μια περίεργη περιπέτεια με το κινητό μου. Όχι δεν μου το έκλεψαν ούτε το έχασα, απλά έσπασε.  Τις πρώτες μέρες το βρήκα και λίγο ενδιαφέρον, λίγο ρομαντικό χωρίς κινητό. Σκέφτηκα ότι μπορώ να κάνω λίγες μέρες χωρίς κινητό. Μετά όμως από μια εβδομάδα πήγα τρέχοντας να πάρω καινούργιο, ήθελα και εγώ όπως όλοι να επικοινωνώ με τους γύρω μου. Πήρα λοιπόν ένα ωραίο καινούργιο κινητό που έκανε και εγώ δεν ξέρω πόσα πράγματα. Για να ξεκλειδώνει είχε ένα περίεργο κωδικό που καλά-καλά δεν θυμόμουνα. Είχε όμως και μια ρύθμιση για να το ξεκλειδώνεις με το δαχτυλικό σου αποτύπωμα. Να μην τα πολυλογώ πολύ τεχνολογία.
Σε ένα restart όμως που είχα κάνει το καινούργιο υπερ-κινητό δεν ξεκλείδωνε με το δαχτυλικό μου αποτύπωμα, αντ’αυτού ήθελε τον περίεργο κωδικό τον οποίο δεν θυμόμουνα. Έτσι δεν μπορούσα να ξεκλειδώσω το κινητό με αποτέλεσμα να μην μπορώ να το χρησιμοποιήσω. Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα μαζί του, ούτε ξυπνητήρι να βάλω, ούτε στο ίντερνετ να μπω, ούτε μηνύματα να δώ, και σαφώς ούτε να τηλεφωνήσω.. Τίποτα απολύτως δεν μου επέτρεπε να κάνω αν δεν έβαζα τον κωδικό που είχα ήδη ξεχάσει! Όταν όμως με καλούσαν μπορούσα να το απαντήσω. Ήταν ένα υπερ-κινητό που δεχόταν μόνο κλήσεις, τίποτε άλλο…

Happy Valentine's Day!