Η (επ)ανάσταση του Μικρουαστού (2)

Ξύπνησε από τον θόρυβο που ερχόταν από τον δρόμο, η ώρα είχε πάει έντεκα και έξω ο κόσμος είχε πάρει την κανονική του ροή. Άνοιξε τα μάτια και κοίταξε το ταβάνι, ήταν ζαλισμένος και προσπαθούσε να συνειδητοποιήσει που βρισκόταν. Ένοιωθε πως ξύπνησε από λήθαργο. Σιγά σιγά του έρχονταν στο νου πράματα που έγιναν χθες.. λες και τα είχε δει στον ύπνο του. Δεν ήταν σίγουρος αν ήταν όνειρα αυτά που θυμόταν ή σκηνές από το προηγούμενο βράδυ.
Ονειρεύτηκε ότι ήταν με την Άννα γυμνός σε ένα κρεβάτι και δίπλα τους διάφορα άλλα ζευγάρια έκαναν σεξ, της μιλούσε για τον ελεύθερο έρωτα και προσπαθούσε να την ανάψει για να συμμετέχουν και εκείνοι στο ομαδικό σεξ. Αυτή τσαντιστηκε τον έβρισε και έφυγε.
Μα που ήταν; πως βρέθηκαν εκεί; που βρήκε την Άννα;

Εκείνη την στιγμή άκουσε την πόρτα να χτυπάει
"Είσαι μέσα Καριόλη;"
Ήταν ο Μήτσος. Του άνοιξε.
"Που είναι το κινητό σου γιατί δεν απαντάς;"
"Τι μέρα είναι;" του απάντησε με ερώτηση.
"Σάββατο."Έχει δύο μέρες που σε ψάχνω, συνέβηκε κάτι;"
"Παραιτήθηκα απ' την δουλειά."
"Το κινητό σου γιατί δεν το απαντάς
"Το ξεφορτώθηκα"
"Και εγώ που νόμισα ότι έγινε τίποτα σοβαρό."
"Ξέρεις κάτι.. Νομίζω έγινε κάτι σοβαρό αυτές τις δύο μέρες."
"Δηλαδή;"
"Δεν Θυμάμαι τίποτα.. Το μόνο που θυμάμαι είναι να δίνω παραίτηση και να ξεκινάω να πίνω βότκα με πάγο."
"Πως γίνεται να μην θυμάσαι τίποτα;
"Τίποτα σου λέω.. μόνο κάτι σκορπισμένες εικόνες έχω στο μυαλό μου από αυτά που έγιναν, που μου φαίνονται περισσότερο σαν όνειρο."
"Για να καταλάβεις είδα όνειρο ότι έπαιρνα μέρος σε μια παρτούζα με την Άννα ή μάλλον πήρα μέρος σε μια παρτούζα αλλά δεν την θυμάμαι.."
Ο Μήτσος έσκασε στα γέλια "Ρε Μαλάκα σου πα να σταματήσεις να βλέπεις τσόντες."
¨Ρε φίλε σου λέω είμαι σχεδόν σίγουρος ότι συνέβηκε..
"Γιατί δεν την παίρνεις τηλέφωνο τότε;
"Εχει τρεις μήνες να μιλήσουμε από τότε που χωρίσαμε και θα την πάρω να την ρωτήσω αν χθες βράδυ έκανε παρτούζα μαζί μου;"
"Τι να σου πω. Τι άλλο θυμάσαι θυμάσαι από χθες..
"Να κατουράω μέσα στον κάλαθο της κουζίνας.. θυμάμαι να μην αντέχω να πάω στην τουαλέτα και να κατουράω εκεί."
Ο Μήτσος αμέσως σηκώθηκε για να τσεκάρει τον κάλαθο. "Καλά είσαι πολύ μαλάκας, έχεις κατουρήσει μέσα στον κάλαθο. Τι σκατά έκανες αυτές τις μέρες εσύ;"
"Ρε φίλε δεν ξέρω σου λέω.. και τα θυμάμαι πολύ αμυδρά σαν όνειρο. Λες  να έκανα παρτούζα με την Άννα;"
"Σκέψου τι άλλο θυμάσαι να κάνεις, που πήγες;
"Στου Γιάννη το μπαρ θυμάμαι να πηγαίνω..."
"Ε πάμε εκεί μήπως ξέρει τίποτα εκείνος."
Δεν πρόλαβε να τελειώσει την κουβέντα του και το  κινητό του ξεκίνησε να χτυπάει.
Κοίταξε την οθόνη του κινητού.
"Ρε Ορέστη με παίρνει η Άννα.."

(συνεχίζεται)




Η φωτογραφία είναι του Δημήτριου Μωρίδη http://odeto8thart.blogspot.com/

Διόνυσος Vs Χριστός

Όταν συνάντησε ο Χριστός τον Διόνυσο στον Ουρανό του κόσμου.

Τον κοίταξε με το πράο του βλέμα, χωρίς να ξαφνιάζεται καθόλου από την πομπώδη και πολύχρωμη εμφάνιση του.
«Διονυσε, να σε ρωτήσω κάτι;» του είπε όταν αυτός πέρασε από δίπλα του.

«Τι έγινε Ναζωραίε, λιμπίστηκες καμιά νύμφη;» ρώτησε ο Διόνυσος παιχνιδιάρικα.

«Όχι όχι θέλω να σε ρωτήσω μήπως γνωρίζεις γιατί γουστάρουν τόσο πολύ τις μάσκες οι θνητοί;»

«Αντε πάλι τα ιδια.. τι ζόρι τραβάς με τα καρναβάλια;»

«Τίποτα..Απλά σκέφτομαι ότι οι θνητοί φοβούνται να διασκεδάσουν και να γλεντήσουν, γι' αυτό τον λόγο κρύβονται πίσω από μια μάσκα;

O Διόνυσος γέλασε και είπε με την σιγουριά που χαρακτηρίζει κάθε μεθυσμένο. «Αφού τα έχουμε ξαναπεί αυτά... Για εκαντοτάδες χρόνια οι ευαγγελιστές σου τους φλόμωσαν με ρητορείες και ύμνους για την ψυχή με αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι να φοβούνται να απολαυσουν το σώμα τους.»

«Μα ποτέ δεν είπα να μην απολαύσουν το σώμα τους... Ήθελα να σταματήσουν να περιφρονούν την ψυχή τους.»

«Τι να σου πω, φαίνεται επέμενες περισσότερο από ότι έπρεπε. Άστους να Διονυσιαστούν και μην χολοσκας!» είπε χαμογελώντας.

«Αυτό κάνω, δεν με ενοχλεί αλλά δεν θέλω να νομίζουν ότι πρέπει να ντρέπονται γι’αυτο και να φοράνε μάσκες..»

«Τι έγινε ρε Χριστέ, πολύ σκέψη έπεσε... Πιες λίγο κρασάκι και θα σου περάσει»

«Δεν καταλαβαίνεις ότι με ενδιαφέρει να αλλάξει αυτό. Οι άνθρωποι είναι σημαντικό να μην κρύβουν το πρόσωπο τους για να διασκεδάζουν.»

Ρε μα πολύ σοβαρά παίρνεις τον εαυτό σου... Τι νόμισες οι μάσκες ξεκίνησαν με το που γεννήθηκες. Ο άνθρωπος φοράει μάσκες χιλιάδες χρόνια πριν εσύ ακόμα γεννηθείς! Η μάσκα δεν την χρησιμοποιεί γιατί νιώθει αιδώ γι’αυτα που κάνει.. Την μάσκα την χρησιμοποιεί γιατί έτσι μπορεί να γίνει κάποιος άλλος, κάποιος που δεν μπορεί να γίνει στην πραγματική του ζωή. Στο καρναβάλι ο φαλακρός βάζει μαλλιά, ο κοντός περπατάει σε ξυλοπόδαρα, ο άντρας ντύνεται γυναίκα και η γυναίκα άντρας. Η μάσκα είναι το αλχημικό συστατικό που τον μεταμορφώνει σε κάτι που δεν θα μπορούσε πότε να ήταν εκτός από τις μέρες των καρναβαλιών. Γι’αυτο σου λέω μην ανησυχείς και δεν έχει να κάνει με εσένα και με τις χριστιανικές τύψεις αυτό το έθιμο. Να, βάλε και εσύ μια μάσκα και ελα να πάμε να γλεντισουμε» είπε ο Διόνυσος και του έδωσε μια μάσκα ενός σάτυρου.

Ο χριστός δεν απάντησε σ' αυτή την μίνι διάλεξη του Διόνυσου, πήρε την μάσκα την φόρεσε και μπήκε στον θίασο.

Επένδυσε..

Ξεκίνα τώρα να επενδύεις .
Κάθε κρίση είναι μια τεράστια ευκαιρία.. να επενδύσουμε στους ανθρώπους που συναναστρεφόμαστε.
Βρες ανθρώπους στους οποίους αξίζει να επενδύσεις.. αφέσου και επένδυσε λίγο από τον χρόνο σου..
Μόνο αμα εμπιστεύεσαι απολαμβάνεις πραγματικά. Είναι λες και κλείνεις τα μάτια για λίγο και αφήνεις τον άλλο να σε οδηγήσει. Δεν είναι ότι δεν μπορείς να κάνεις μόνος σου αυτό που σε βοηθάει να κάνεις απλά είναι απολαυστικότερο να αφεθείς και να το κάνεις μαζί του.
Αφέσου και μαζί με τις καινούργιες σου επενδύσεις πήγαινε παρακάτω, γιατί μόνο έτσι μπορείς να καταλάβεις αν κάτι αξίζει... όταν αυτό το κάτι είναι ικανό να σε πάρει παρακάτω..

"The truth is that everybody is going to hurt you. You just gotta find the ones worth suffering for."
Bob Marley

Τετράδιο

 Το άνοιξε βιαστικά,

έγραψε "είσαι πολύ μικρή για να το αλλάξεις",

και το έκλεισε.

Χάζεψε για λίγο έξω απ' το παράθυρο..

Βούρκωσε..

Γύρισε για πρώτη φορά στον διπλανό της και είπε:

 "Η οργή είναι ενέργεια και καλά θα κάνω να την αξιοποιήσω."

Η φωτογραφία είναι του Σωτήρη Γιαννάκη http://sotirisgiannakis.blogspot.com/

Ίσως το φως να'ναι μια νέα τυραννία.

"Άμα δεν βλέπεις, ακούς καλύτερα, αφουγκράζεσαι και αισθάνεσαι τις μελωδίες βαθύτερα.

Δοκίμασε..
Kλείσε τα μάτια τσόγλανε!"

Η απάντηση ενός "βαρβάρου".

Πουθενά στις πολιτείες του λευκού δεν υπάρχει μια ήσυχη ειρηνική γωνιά. Δεν υπάρχει τόπος να σταθείς ν’ακούσεις το ξεπέταγμα των φύλλων την άνοιξη ή το βουητό των εντόμων.
Ίσως είμαι άγριος και δεν καταλαβαίνω.
Ξέρω τουλάχιστον αυτό: Η γη δεν ανήκει στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος ανήκει στη γη.
Κι ακόμα πως εμείς δε δημιουργήσαμε τον ιστό της ζωής αλλά αποτελούμε μόνο μια ίνα μέσα σ’ αυτόν. Αν προκαλέσουμε κάποια καταστροφή στον ιστό οι συνέπειες θα έρθουν και σε μας τους ίδιους.










Οι λαοί αποτελούνται από ανθρώπους και οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν όπως τα κύματα της θάλασσας. Ο καιρός της δικής σας παρακμής είναι ακόμα μακριά αλλά θά 'ρθει. Κανείς δεν ξεφεύγει από το γραφτό του.Μολύνετε το κρεβάτι σας και μια νύχτα θα πάθετε ασφυξία από τα ίδια σας τα απορρίμματα.








Ο θεός σας προσφέρει κυριαρχία στα ζώα, τα δάση και στους ερυθρόδερμους για κάποιον ιδιαίτερο λόγο.
Aυτός ο λόγος είναι ένα αίνιγμα για μας. Είναι κάτι που δεν καταλαβαίνουμε, όταν όλα τα αγριοβούβαλα εξοντώνονται, τα άγρια άλογα δαμάζονται, οι απόκρυφες γωνιές του δάσους μολύνονται από τους ανθρώπους και η όψη των λόφων που είναι γεμάτη λουλούδια γεμίζει από τα καλώδια του τηλεγράφου.










Το κείμενο είναι απόσπασμα από την απάντηση του αρχηγού των ινδιάνων Σκουάμις στον Πρόεδρο των ΗΠΑ όταν ζήτησε να αγοράσει τη γη της φυλής του το 1855.

Ουπς.. Είμαι ελεύθερος

Κήρυκες παντού, διακηρύττουν την μοντέρνα εποχή..
Φωνάζουν για τον ερχομό του καινούργιου ανθρώπου..
Και είναι γεγονός ο νέος άνθρωπος είναι ήδη εδώ, αν και πέρασε ήδη ένας αιώνας από το κάλεσμα του Νίτσε.
Βλέπουμε "υπερανθρώπους" ανάμεσα μας, ελεύθερους από ηθική και συναισθηματισμούς, έτοιμους να κατακτήσουν τα πάντα ζώντας μέσα σε μια απόλυτη ελευθερία.
Η νέα εποχή είναι εδώ και η ρητή προσταγή για την νέα γενιά είναι: απολαύστε ελεύθερα και επιλέξτε ακόμα πιο ελεύθερα...

Ο περισσότερος κόσμος όταν μιλάει για ελευθερία, νομίζει ότι είναι κάτι το εξωτερικό. Η πραγματική ελευθερία όμως είναι εσωτερική και δεν εξαρτάται από το περιβάλλον, ούτε από το νόμο, ούτε από τους ανθρώπους. Εξαρτάται μόνο από την σχέση του εαυτού μας με τον εαυτό μας...

Γαβριηλίας.

Η φωτογραφία είναι του Σωτήρη Γιαννάκη http://sotirisgiannakis.blogspot.com/

Πίθηκε!

Σηκώθηκε για πρώτη φορά στα δυό του πόδια για να αρπάξει εκείνο το δροσερό τσαμπί σταφύλι. Από τότε μέχρι σήμερα δεν άφησε καρπό για καρπό που να μην δοκίμασε. Κατάλαβε ότι στα δυό του πόδια μπορούσε να τα κάνει όλα καλύτερα.. Κατάφερε έτσι να φτάσει λίγο κοντύτερα στον ουρανό και από τότε ένοιωσε κάτι θείο να τον κατακλύζει.
 Από τότε πίστεψε ότι δεν είναι σαν τα υπόλοιπα ζώα που σέρνονταν στην γη ή περπατούσαν στα τέσσερα. Μόνο το πουλί ζήλευε που μπορόυσε να πετάει..

Ο άνθρωπος όμως χρησιμοποίησε τα δάκτυλα του και το μυαλό του όπως κανένα άλλο ζώο.. Δημιούργησε!
Έλεγξε τα πάντα.. Κατέκτησε τα πάντα. Κατάφερε να πετάξει.

Υπήρχε όμως ακόμα μια ανάγκη που τον καθήλωνε στα τέσσερα, μια ανάγκη που τον υπερέβαινε και σκληρά του υπενθύμιζε ότι δεν διαφέρει από τα άλλα ζώα. Η σεξουαλική του ανάγκη ήταν πάντα εκεί για να του θυμίζει την καταγωγή του.. Ένστικτα βαθιά χαραγμένα μέσα στο είναι του, υπενθύμιζαν την ζωική του φύση, λες και ήταν ρίζες ενός δέντρου που δεν το άφηναν να κινηθεί. Κάθε φορά που ερωτεύοταν έχανε τον αυτοέλεγχο του, κάθε φορά που έκανε σεξ έπεφτε στα τέσσερα. Ένστικτα ξεχασμένα, ξυπνούσαν και τον έκαναν να κουρνιάζει μέσα στους φόβους του.

 Ήταν ζώο όπως τα άλλα, μα φοβόταν να το παραδεχτεί..