An illicit confession

Κλειώ:  Έχεις κάνει ποτέ ναρκωτικά;

Ανδρόνικος: Όχι, εσύ;
Κλειώ: Ναι.
Ανδρόνικος: Πως είναι;
Κλειώ: Είναι λες και οδηγάς ποδήλατο χωρίς πετάλι...
Ανδρόνικος: Δηλαδή;
Κλειώ: Θυμάμαι την πρώτη φορά που δοκίμασα, ένοιωσα πολύ περίεργα.. Ήταν όπως ένα άσχημο όνειρο..καθόμουνα σε ένα παγκάκι και ένοιωθα ότι καθόμουνα σε τρενάκι του Λούνα-παρκ.. Ξέρεις, από αυτά που κάνουν διάφορες επικίνδυνες μανούβρες και σου τρελαίνουν τα σωθικά. Δεν μπορούσα να ισορροπήσω, κρατιόμουνα σφικτά από το παγκάκι να μην πέσω και κουνιόμουνα λες και ήμουνα στο πιο επικινδυνο τρενάκι που υπάρχει. Και εκεί που δεν άντεχα άλλο να κρατιέμαι από το τρενάκι και ήμουνα έτοιμη να το αφήσω και να πέσω στο κενό.  Το τρενάκι σταμάτησε πάνω σε μια ξύλινη εξέδρα.. Με το που σταμάτησε έκανα εμετό κάτω από την εξέδρα... και είδα ότι εκεί βρίσκονταν όλοι τους...
Ανδρόνικος: Όλοι τους; Ποιοι δηλαδή;
Κλειώ: Απ’την εξέδρα μπορούσα να δω όλους όσους γνώρισα ποτέ στην ζωή μου μέχρι τότε.. Εκεί ήταν η μάνα μου, ο πατέρας μου, τα αδέρφια μου, οι φίλοι μου, οι πελάτες του μπαρ, το αφεντικό μου ακόμα και ένας δάσκαλος–ιερέας που μου έκανε μάθημα στο δημοτικό... Ήταν όλοι κάτω από την εξέδρα που είδα και μίλησα έστω για μια φορά στην ζωή μου.. Και όλοι αυτοί με έβλεπαν κατάματα και μου μιλούσαν όλοι μαζί ταυτόχρονα.. Και δεν μπορούσα να ακούσω κανένα.. άκουγα μόνο ένα βουητό που μου τρυπούσε τα αυτιά, ένα βουητό που μπορούσε να σε τρελάνει.
Τον μόνο που ένοιωθα ότι μπορούσα να ακούσω από το πλήθος ήταν μια Θεία μου, αδερφή της μάνας μου που είχε πεθάνει από καρκίνο. Η Θεία με πλησίασε περισσότερο από όλους τους άλλους και κάτι προσπαθούσε να μου πει πιο δυνατά από τους υπόλοιπους. (Σταματάει να μιλάει και βλέπει το κενό)
Ανδρόνικος: Τι σου είπε η Θεία;
Κλειώ: Δεν θυμάμαι, αλλά θυμάμαι ότι ήταν κάτι που δεν ήθελα να ξεχασώ.

Death comes from birth,
birth comes from deeds,
deeds come from attachment,
attachment comes from desire,
desire comes from perception,
perception comes from sensation,
sensation comes from the six sense organs,
the six sense organs come from individuality,
individuality comes from consciousness.

Jack Kerouac


 

The nature of consciousness

Let's suppose you were able, every night, to dream any dream you wanted to dream, and that you could for example have the power to dream in one night 75 years worth of time.
Or any length of time you wanted to have.
And you would, naturally, as you began on this adventure of dreams, fulfill all your wishes. You would have every kind of pleasure you could conceive. And after several nights of 75 years of total pleasure each, you would say 'Well, that was pretty great.

But now let's have a surprise. Let's have a dream which isn't under control, where something is going to happen to me that I don't know what it's going to be.'

And you would dig that, and come out of it and say 'That was a close shave, now wasn't it?'
Then you would get more and more adventurous, and you would make further and further gambles as to what you would dream, and finally you would dream where you are now.
You would dream the dream of the life that you are actually living today.

Alan Watts

 

A human being is like a television set with million of channels...
We can not let just one channel dominate us.
We have the seed of everything in us and we have to recover our own sovereignty

Not the same but yet not another

"How is it possible  a being with such sensitive jewels as the eyes, such enchanted musical instruments as the ears and such fabulous arabesque of nerves as the brain, can experience itself anything else than a God"

Alan Watts

Tade efi Zaratoustra

"Όχι δεν έχω κάτι να πω"  είπε στον Ιερέα που πήγε να τον εξομολογήσει καθώς βρισκόταν στο νεκροκρέβατο του.
Ο Ιερέας επίμονος όπως το Αφεντικό που υπηρετεί συνέχισε τον προβοκατορικό του ρόλο: "Καλά Κύριε  Ζαρατούστρα δεν μετανοείς για τίποτα; Είσαι σίγουρος ότι αν ξαναζούσες δεν θα άλλαζες κάτι στον τρόπο που έζησες..;"
Και τότε ο Γέρο- Ζαρατούστρα λίγο πριν ξεψυχήσει είπε ψιθυριστά στον ιερέα:

Tha etrwga perissotero pagwto k ligotera fasolia

The quality of provoking disbelief

Για τους ματαιόδοξους ύπάρχει το χρήμα για να τους κάνει να ξεχνάνε πόσο αναλώσιμοι είναι,
για τους πλούσιους υπάρχει η δόξα για να τους κάνει να ξεχνάνε την ανία τους,
για τους φοβητσιάρηδες υπάρχει ο Θεός για να τους παρηγορεί στις δύσκολες στιγμές
και για τους ελεύθερους υπάρχει ο Έρωτας για να τους κανει να ξεχνάνε την Ελευθερία τους.


 

κάθε ταβάνι ένας καμβάς

Τι και αν δεν είναι απλά ένα ταβάνι..
τι και αν η υγρασία που μαζεύει το ταβάνι είναι η αντανάκλαση των σχέσεων μας.
Είναι τελικά ένας αντικατοπρισμός των πραγμάτων που συμβαίνουν εδω σ’άυτο το δωμάτιο, των πραγμάτων που συμβαίνουν μέσα μας, των αλλαγών στα συναισθήματα μας, στα όνειρα μας, στις φαντασιώσεις μας;

Οι σκέψεις μας οι πόθοι μας, τα λάθη μας, οι απιστίες μας παίρνουν σχήμα σ’αυτό το ταβάνι και ετοιμάζονται να μας πλακώσουν.